The Good Detective – Onurlu Bir İnsan Olmanın Bedeli!

Yağmurlu bir sonbahar gününde yapılabilecek en iyi şey eline sıcak bir kahve alıp, battaniyenin altına girerek romantik bir aşk filmi izlemek– değil, sıkı bir polisiye açıp başına kurulmaktır kesinlikle:) Puslu bir Eylül gününü yorgun, gergin, salaş ama yine de zeki ve adanmış iki polisin gizemli bir cinayeti çözmek için uykulu gözlerle parçaları birleştirişini izlemekten daha iyi ne tamamlayabilir ki! Bu ön kabul ışığında yağmurlu bir Eylül gününe iyi bir eşlikçi tanıtacağım size; The Good Detective.

2020 yapımı 16 bölümlük bir JTBC polisiyesi The Good Detective. JTBC zaten ‘olgun’ işler yapan bir kanal. Star oyuncu, büyük prodüksiyon, cafcaflı senaryo kovalamak yerine orijinal içeriklere önem veriyorlar genelde. O yüzden daha oturaklı, olgun, klişelerden uzak dizileri tercih eden acemi kdramacılara JTBC dizilerinden yürümelerini tavsiye edebilirim. Nitekim, The Good Detective de hem sağlam kurgulanmış bir polisiye, hem de cüretkâr bir sistem eleştirisi vaat ediyor izleyicilerine.

Enterasan ve komplike bir cinayet gizemini konu ediyor dizi. Soğan gibi soyuldukça, bir şeyler açığa çıkmaya başladıkça her katmanından farklı bir gerçek ortaya çıkıyor, bu yüzden de aslında çözüldükçe karmaşıklığı da katlanıyor hikayenin. Ve yine bu yüzden 16 bölüm boyunca sıkmadan başına kilitliyor sizi.

En başa dönelim.. Kang Do Chang yaşı itibariyle çoktan komiserliğe yükselmesi gerekirken hırssız ve “birilerinin adamı olmaya müsait olmayan” mizacı sebebiyle hâlâ rütbesiz bir cinayet dedektifidir. Genç, donanımlı ve zeki bir polis olan Oh Ji Hyuk’un tayininin de aynı küçük bölge karakoluna çıkmasıyla partner olurlar ve aynı gün 5 sene önce kapanmış bir cinayet dosyası “gizemli eller tarafından” yeniden önlerine getirilir. Katili bulunmuş, yargılanmış, birkaç ay içinde de idam edilecek olan davayı Kang Do Chang ve Oh Ji Hyuk yeniden eşelemeye başladığında aslında hiçbir şeyin doğru yapılmadığını ve gerçek katilin hâlâ dışarda bir yerlerde olduğunu fark ederler.

İsmiyle müsemma dizi The Good Detective’in inceliği de buradan geliyor; ana kahramanlarımız olan iki polisin birincil hedefi bir katili bulmak değil, katil olmayan bir adamı idam cezasından kurtarmak. Böyle bir hikayede işin sadece polisiye-gizem kısmına tav olan izleyiciler için gereksiz ve heyecansız görülebilecek başka birçok faktör ve denge de işin içine giriyor, derine inildikçe. Ama ben bütünüyle çok sevdim, severek izledim diziyi. Hikayenin sadece polisiye değil; toplumsal, politik, hukuki, habersel ve insani boyutlarını da irdeleyen ve hepsini içine alarak; masum bir insanın ölümünün, bir insanlık suçu olduğunu vurgulayarak büyük resmi tamamlayan bir dizi The Good Detective. O yüzden Criminal Minds, CSI tarzlarında “katili bulduk bitti, mutlu son” hikayesi beklemeyin.

5 sene önce güzel sanatlar öğrencisi genç bir kızın cesedi bir dere yatağında bulunuyor. Baş şüpheli kargo şirketinde çalışan ve orta okula giden bir kızı olan Lee Dae Chul. Cinayeti araştıran ilk dedektifin de soruşturma sürecinde öldürülmesi ve cinayet aleti üzerinde yine Lee Dae Chul’un dna’sının bulunması üzerine davaya bu kez Kang Do Chang atanıyor. Meslektaşının ölümü yüzünden öfkesi mantığının önüne geçen Kang Do Chang üstlerinden de aldığı emirle yeniden araştırmaya gerek görmeden, eldeki kanıtlarla Lee Dae Chul’u tutukluyor, mahkemede de suçlu bulunan adam idam cezasına çarptırılıyor ve dava kapanıyor.

İlk bölümlerde yavaş yavaş detaylandırılan hikayeyle gördüğümüz olay sadece bu. Ama, özellikle dizinin ilk yarısından sonra, bu kısmın sadece buz dağının görünen yüzü olduğunu anlıyor ve derine inmeye başlıyoruz. Son bölümlere geldiğimizde ise şık bir plot twist yapıp bu çıkış noktasının çok ötesine taşıyor dizi.

Kang Do Chang ve Lee Dae Chul bir sorgu odasında karşı karşıya geldiklerinde farklı taraflarda otursalar da, biri polis, diğeri zanlı olsa da, aslında çok güçlü bir ortak noktaları var; ikisi de onurlu yaşamaya çalışan adamlar ve bu ortak payda onları kopmaz bir bağ ile birbirlerine bağlıyor. Bu yüzden günün sonunda aynı yolda beraber yürüdüğün insanlardan, aynı sofrada beraber yemek yediğin sevdiklerinden çok, farklı taraflarda olsanız da tıpkı senin gibi onurlu olmanın bedelini ödeyen bir adamı herkesten daha iyi anlıyor ve kendini ona herkesten daha yakın hissedebiliyorsun.

Bu güçlü empati ve davayı zamanında kapatan polisin de kendisi olduğu gerçeğinin vicdan azabıyla Kang Do Chang, yıllar sonra yeniden açıldığında Lee Dae Chul davasını onuru gibi sahipleniyor. Yanına da kendisi gibi onurlu bir adam olan ve kendinden çok daha zeki bir polis olan partneri Oh Ji Hyuk’un desteğini de alınca….

Birazcık *Spoiler*

…alınca soruşturma bu kez su gibi akıyor, gerçek katil bulunuyor, Lee Dae Chul aklanıyor ve biricik kızına kavuşup normal yaşantısına geri dönüyor diyebilmek çok isterdim. Ama maalesef! Diziyi hiç spoiler yemeden izlediğim için idam edilene kadar finalde Lee Dae Chul’un aklanacağına kesin gözüyle bakıyordum. O yüzden daha dizinin ilk yarısında Lee Dae Chul’un idamı gerçekleşince bir ufak şok oldum.

Lee Dae Chul sadece üstüne işlemediği bir suç yıkıldığı için değil, kendi karakteri itibariyle çok masum, gariban bir adamdı. Kızına olan aşkı, kızıyla ilgili her konuda gözlerinin parlayışı çok yakıcıydı. O yüzden finalde biricik kızına kavuşacağına emindim. Olmadı. Kang Do Chang ve Oh Ji Hyuk’un verdiği savaş sadece gerçek katili yakalamaya yönelik olabilse, bu iki iyi polis sayesinde hiç şüphesiz Lee Dae Chul aklanacaktı, ama olay sisteme karşı verilen bir mücadeleye evrilince işini iyi yapan, onurlu iki polisin çabaları ne yazık ki yetmedi.

Acı ama gerçekçi. Kurulu (ama yanlış giden) bir sisteme kafa tutmaya kalktığında birilerinin de senin tarafında olması gerek, tek başına hiçbir şey yapamazsın. Medyanın senin sesin olması, halkın davana arka çıkması, mahkemenin tarafsız, polisin adil olması gerekli. Bir şekilde tüm bu katmanlarda, tüm bu kurumlarda onurlu ve cesur birileri tarafından destek bulabilmen gerekli. O yüzden dizinin ilk yarısı Lee Dae Chul davasında yalnız bırakılan iki polisin boşa giden çabalarını anlatırken ve iç yakarken, ikinci yarı bir şekilde; kişisel menfaatlerin, vicdan azabı ya da korkunun devreye girmesiyle artık kendi elini de taşın altına sokmak zorunda kalan başka polis, savcı, habercilerin desteğiyle seyri değişen ve öldükten sonra aklanan bir adamın davasını konu alıyor.

Aslında Her Şey Gece Uyuyabilmek İçin

Kulağa sıradan gelse de, aslında çok anlam ifade ediyor dizinin ismi. İyi bir polis olmanın hem ne demek olduğunu, hem de neye mâl olduğunu ince ince anlatıyor dizi, 16 bölüm boyunca. İşini iyi yapmasının bedeli bazen hakkında soruşturma açılması, bazen rütbesinin düşürülmesi, bazen de görevden uzaklaştırılması oluyor, emektar polis Kang Do Chang için. Terazinin diğer kefesinde doğru olanı, vicdanının sesini boş verip sadece ondan istenenin yapıp köşesine çekilmesinin bedeli olarak ise astlarının saygısını kaybetmesi, en kötüsü de artık geceleri uyuyamaması var. En nihayetinde ise her şey seçim meselesi. İki yol ve ikisinin de kendine göre bedelleri var. Kendini cahil görse de Kang Do Chang geceleri rahatça uyuyabilmenin ne kadar kıymetli olduğunu bilecek kadar bilge bir adam ve tüm zorluğuna rağmen “iyi polis” olmayı seçiyor.

Partneri Oh Ji Hyuk ise dizinin ikinci ana karakteri. Zeki, yakışıklı, öz güvenli ve travmaları olan bir adam. Kang Do Chang ile de değişik, eğlenceli bir ilişkileri vardı. Beraber cinayet çözen iki polis kombinasyonlarının pek çoğunu izlemişimdir, muhtelif polisiyelerde. The Good Detective de ise yaşlı/genç kombinasyonu yapılmıştı ama klişe kuşak çatışmasından yürünmemiş, diğerinin göremediği noktayı görüp, birbirinin açığını kapatan uyumlu ve sıkı bir ikili olmuşlardı.

Her ne kadar iki partner dizinin ana kahramanları olsa da aslında cinayet büronun 7 kişilik ekibi de davanın çözümünde çok iş görüyor. Kang Do Chang’a bağlılıkları ve onun her şeye rağmen onurlu bir adam ve iyi bir polis olmaktan vazgeçmemekteki inadından güç alan meslek aşkları da hikayeye çok değer katıyor. Bazen böyledir.. Sadece kendiniz için yaptığınız bir şey, pes etmediğiniz bir şey arkanızdaki, sizin görmediğiniz ama sizi gören ve aynı yoldan ilerleyen başka insanların da inancı hâline gelir. Sırf siz vazgeçmediğiniz için vazgeçmeyen insanlar vardır bazen arkanızda. Bu yüzden bazı yollar ne kadar meşakkatli olsa da sırf arkadan gelenler vazgeçmesin diye bile yürümeye değer:)

Dizide çok fazla karakter ve çok fazla hikaye var. Ama ucu spoiler içeren tehlikeli noktalara varanlardan bahsedip izlemeyi düşünenlerin tüm merak duygusunu öldürmek niyetinde değilim. Katil(lerden) de bahsetmeyeceğim bu yüzden. Ama dizinin belki de en sevdiğim, en içerlediğim hikayesi olan Kang Do Chang ve Lee Dae Chul’un biricik kızı Eun Hye ilişkisine bir minik parantez açmasam olmaz. Babası hapse girdikten sonra kimsesiz kalan, sokaklarda yaşamaya başlayan, yaralı, öfkeli, içine kapanık Eun Hye ile Kang Do Chang’ın usul usul gelişen baba-kız ilişkisi çok özeldi.

Tutuklanırken kızına “masada mandalina var, sen onları ye ben akşama gelicem” diyerek evden çıkan ve bir daha evine de kızına da asla dönemeyen Lee Dae Chul’ün acı hikayesi iki polisin inatçı çabası sonucu bir simge hâline geldi. Ölümünde payı olanların ceza aldığı, ihmali olanların gıyabında özür dilediği bir simge. Gerçekçi bir zeminden ayağını çekmemiş, ama ideal olana da bir selam çakmadan edememişti dizi. Günün sonunda işleri yine “karma” çözdü, ama iki iyi polisin yadsınamaz çabasının altı da koyu koyu çizildi.

Kendi kurgu evreninde dahi istinai, ekstrem bir örnekti bu dava. Davayla ilinti polislerden biri, öldükten sonra aklanabilen Lee Dae Chul dosyasını şöyle özetlemişti. Doğruydu da sanırım..

“Geçen gün özel tasarım bir çanta aldım. Ama o zamandan beri dolabımda duruyor. Neden aldığımı bile bilmiyorum, hiç kullanmıyorum. Ama sadece bakmak bile beni mutlu ediyor… Kullanışsız, neden aldığımı bile bilmiyorum ama yine de onu dolabımda tutmak istediğimi biliyorum. Bu davanın da öyle olacağına dair hislerim var. Ne zaman dönüp baksak mutlu olacağız.”

Spoiler bombardımanına tutmamak için hiç bahsetmediğim ama aslında çok önemli karakter ve konular da var. Bu kadarla kalacağım. Özet olarak kendi içinde tutarlı iyi bir polisiye vaat ediyor The Good Detective. Olayın bağlantılı olduğu pek çok farklı boyutunu da incelikle ele alabilmesi, hatta hikayenin ağırlığına zede vermeyecek bir dozajda komedisini bile eksik etmeyişi ile de izlemesi rahat bir dizi. Başta da dediğim gibi yağmurlu günlerin gerçek eşlikçisi iyi bir polisiyedir, romantikçilere aldanmayın:)